ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਸੂਮ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਰਹੀ ਇਨਾਇਤ ਵਤਸ ਨੇ ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਦੀ ਵਰਦੀ ਪਾਈ ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਫੌਜ ਦੀ ਧੀ ਹੈ’। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਨਾਇਤ ਨੇ ਉਹੀ ਵਰਦੀ ਚੁਣੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਵਤਸ ਨੇ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਵੀਹ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ। ਇਨਾਇਤ ਵਤਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਹਾਣੀ ਕੱਲ੍ਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਚੇੱਨਈ ਵਿੱਚ ਆਰਮੀ ਆਫਿਸਰਜ਼ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਾਸਿੰਗ ਆਊਟ ਪਰੇਡ ਦੌਰਾਨ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਨਾਇਤ ਹੁਣ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਇਨਾਇਤ ਵਤਸ ਹੈ ਅਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੀਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਪੰਚਕੂਲਾ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇਨਾਇਤ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਲੇਡੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਾਲਜ ਦੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਐੱਮਏ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਨਾਇਤ ਵਤਸ ਦੀ ਮਾਂ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਨਾਇਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਲੜਕਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ? ਇਸ ‘ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ NDA ਜਾਂ IMA ‘ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਨਾਇਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ‘ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਫੌਜ ‘ਚ ਭਰਤੀ ਹੋਈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਨਾਇਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਫੌਜ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ।
ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਵਤਸ ਕੌਣ ਸੀ:
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਵਤਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ‘ਓਲਿਵ ਗ੍ਰੀਨ’ ਵਰਦੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ 3 ਗੋਰਖਾ ਰਾਈਫਲਜ਼ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਦੀ ਚੌਥੀ ਬਟਾਲੀਅਨ ਵਿੱਚ ਕਮਿਸ਼ਨਡ ਸਨ। ਕੁਝ ਸਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ- ਇਨਾਇਤ ਸੀ। ਛੋਟੀ ਇਨਾਇਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਲਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਰ ਇਹ 20 ਨਵੰਬਰ 2003 ਤੱਕ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਦਿਨ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।
![](https://www.rakshaknews.in/wp-content/uploads/2024/03/Major-Navneet-2.jpg)
ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਓਪ੍ਰੇਸ਼ਨ: 20 ਨਵੰਬਰ 2003:
ਕੁਝ ਸਾਲ ਆਪਣੀ ਯੂਨਿਟ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਨੂੰ 32 ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਈਫਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਡੈਪੂਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 32 ਆਰਆਰ ਬਗਾਵਤ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। 18 ਨਵੰਬਰ 2003 ਨੂੰ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਇਮਾਰਤ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੇ ਸੰਕਟ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਅਭਿਆਨ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਖੜੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਾਨੀ 20 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਓਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਓਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਵਤਸ ਨੂੰ ਹਮਲਾਵਰ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਜੋਖਮ ਭਰਿਆ ਮਿਸ਼ਨ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਤਵਾਦੀ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ। ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ, ਇੱਕ ਦ੍ਰਿੜ ਅਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਸਿਪਾਹੀ, ਨੇ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਮਾਰਤ ‘ਤੇ ਧਾਵਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦ੍ਰਿੜ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਅਥਾਹ ਹਿੰਮਤ ਦਿਖਾਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਤਵਾਦੀ ਅੰਦਰ ਚੰਗੀ ਸਥਿਤੀ ‘ਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੀਮ ‘ਤੇ ਭਾਰੀ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ‘ਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਕੋਈ ਆਸਾਨ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਬਹਾਦਰ ਟੀਮ ਨੇ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਮੇਜਰ ਵਤਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਛੇ ਗੋਲੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ। ਕਰਨਲ ਸਮੇਤ ਚਾਰ ਹੋਰ ਬਹਾਦਰ ਸਿਪਾਹੀ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ। ਗੋਲੀਆਂ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਦਾ ਕਾਫੀ ਖੂਨ ਵਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ‘ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਓਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦਲੇਰੀ ਅਤੇ ਅਗਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਮੇਜਰ ਨਵਨੀਤ ਵਤਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ, ਨਿਡਰ ਲੜਾਕੂ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਸਰਵਉੱਚ ਬਲੀਦਾਨ ਲਈ ਬਹਾਦਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, “ਸੇਨਾ ਮੈਡਲ” ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।